Toch nog even

Het is zo goed als voorbij met mijn activiteiten op relatiesites, dat mag duidelijk zijn uit de geringe frequentie waarin nieuwe pagina's verschijnen. Ik sta nog ingeschreven bij twee sites maar niet als betalend lid en dan verdwijn je naar de onderste regionen en word je niet gevonden en dat is prima. Ik ben langzamerhand terug waar ik was: het is goed zo. Wat ik veertien jaar lang zeker wist: 'voor mij nooit meer' komt langzamerhand terug. Nog niet helemaal, de escape die zegt 'je weet maar nooit' zit er nog in. Nog even wachten en dan ben ik ook dat kwijt ")).

De treurigheid van zoeken op relatiesites wordt meer dan duidelijk door wat op mijn pad is verschenen en waarvan het verslag op Manboel staat. Maar dan toch denk ik af en toe: was het wel zo erg, is het wel zo erg? Heb ik niet overdreven? Het antwoord is 'nee natuurlijk niet'. Alles wat er staat heb ik niet geschreven, gezegd of gedaan, alleen de commentaren zijn van mij. Maar toch knaagt af en toe de twijfel of ik het niet te erg heb gemaakt. In december 2011 krijg ik tot mijn verrassing van RP de gelegenheid de ultieme test uit te voeren: drie dagen gratis lidmaatschap. Heel uitzonderlijk, RP geeft normaal gesproken niets weg maar nu wel. In het sinterklaasweekend 2011 ben ik gratis fullmember.

Als je niet-betalend lid bent, krijg je elke dag toch dat mailtje met daarin de nieuwe leden van wie de site denkt dat ze bij je passen. De bedoeling is uiteraard je te verleiden opnieuw een betaald lidmaatschap aan te gaan. Ik bekijk de mij toegezonden matches en zet ze, als ik het met de site eens ben, in mijn favorietenlijstje. Voor het geval ik weer lid wil worden, dan heb ik meteen wat te doen.
Het lijstje favorieten groeit en je kunt er niets mee tot.... drie dagen gratis fullmember! Ik ga bewijzen dat het echt niet werkt, die relatiesites, dat het weggegooid geld is, en dat de mannelijke leden (en de dameskant waarschijnlijk ook) geen fatsoen hebben en daarmee ga ik mezelf bewijzen dat ik het op Manboel goed heb gedaan. De uitkomst moet mijn lichte twijfel ontkrachten en bevestigen dat ik gelijk heb met het schrijven van Manboel en alles wat er in staat.

Hoe ging het in zijn werk: de vrijdag en zaterdag van het gratis weekend was ik niet in de gelegenheid achter de pc te gaan zitten maar op zondag 4 december dacht ik er net op tijd aan mijn missie te volbrengen. Ik schreef een mailtje dat voor iedere geadresseerde hetzelfde was:

Hoi,
Nu RP mij heeft verrast met drie dagen gratis lidmaatschap had ik het plan opgevat mij in een juten zak, tussen marsepein en pepernoten, als surprise bij je op de stoep te laten zetten door een paar uit de kluiten gewassen pieten. Immers, wie zoet is krijgt lekkers…..
Helaas, in het grote boek van de goedheiligman staan geen nicknames en daar ging mijn mooie plannetje.
Nu de eerste stap via ietwat prozaïscher wegen plaatsvindt, lijkt het je misschien toch leuk een paar mailtjes met mij te wisselen?
Na vandaag zijn mijn gratis dagen weer op en ik ben nog even niet van plan betalend lid te worden, als je met mij wilt mailen kan dat dus uitsluitend via de privé mail.
groetjes en een fijne avond,
Anja

Na 'wisselen?' volgt er een stukje tekst wat raakvlakken heeft met het profiel van de betreffende meneer, de persoonlijke noot zogezegd.
Leuk mailtje toch? Anders dan 'ik vind je profiel leuk, kunnen we msn'en', het doorsnee berichtje wat ik ontvang.

Ik verstuurde er 43. Drieënveertig??!!! Ja, 43.
En hoeveel van de door mij aangeschreven mannen hebben een antwoord gestuurd? Nou??? Gok eens. Oké, ik zal het je vertellen. Acht. Acht? Ja, acht en twee niet-geïnteresseerd berichtjes, dan ben je wat mij betreft sowieso een hork. Iemand neemt de moeite je een leuk maltje te schrijven, gaat in op je profiel, en jij klikt op de niet-geïnteresseerd button.
Van de overige acht vinden twee personen de afstand te groot, één persoon schrijft in zijn profiel dat niet alles wat er staat hoeft overeen te komen maar reageert boos als ik zeg niet te gaan kamperen, één persoon mailt met de mededeling dat hij komende week een berichtje zal sturen (niet dus), één man vraagt om een foto, daar ben ik niet op ingegaan omdat hij in dezelfde mail schrijft te ver van Zeeland te wonen. Twee mannen schrijven graag met mij te willen mailen, ik schrijf ze terug en hoor niks meer. Eén man zegt al aan het daten te zijn en geeft daarmee het antwoord waarmee je niets vervelends hoeft te zeggen als 'jij bent mijn type niet', wat dat ook betekenen mag, maar het is een onwaarheid. De mannen die zulke berichtjes sturen staan maanden later nog steeds op de site maar het is net of ze massaal een cursus hebben gevolgd waarin ze dit geleerd hebben. Het gebeurt steeds vaker.

Acht reacties is de schrale oogst en een betere bevestiging van mijn juiste kijk en mening had ik niet kunnen krijgen. Ik blijf er dus bij: relatiesites? Niet doen!

Overigens is dit ongeveer hetzelfde als bij het verhaal over Wietse, waar ook lichte onzekerheid over ging knagen. Ik ontmoette iemand die hem kent en ik bleek het goed gezien te hebben.