Guillaume

Guillaume uit Noord Holland raakt lichtelijk geïrriteerd als hij een mailtje krijgt waarin ik hem meedeel het niet op prijs te stellen dat hij mij niet antwoordt.
Guillaume is 65 jaar, staat met tien (tien??? Ja, tien!!, hoe ingenomen kun je met jezelf zijn?) foto's op RP. Met een hoed op. Kweenie, die mannen met die hoeden…. ’t Is niet echt dat ze koude oren hebben zonder, meestal dragen ze die hoed om jou iets duidelijk te maken. Maar wat? Dat ze anders zijn dan andere mannen? Dat zit niet in een hoed. Dat ze artistiek zijn, flamboyant? Dat zit niet in een hoed. Ik zie het meer als ‘kijk mij eens’.
In het profiel van Guillaume lees ik, nu ik het opnieuw voor me heb om het op Manboel te plaatsen, een waanwijsheid waar ik niet goed van word. Een half jaar geleden echter was ik de initiatiefnemer tot contact. Bij het plaatsen van zijn profiel op Manboel betrap ik me erop dat ik zowaar, ondanks mezelf, zijn profiel leesbaarder probeer te maken door witregels en misplaatste enters weg te halen. Kom op zeg, het is mijn profiel niet. Gewoon weergeven, zoals het er stond:

Ik ben een bijzondere man, huiselijk en avontuurlijk, die van een passie (verzamelen) zijn beroep gemaakt heeft, ochtendmens, verlegen, sociaal zeer onhandig.

Betrouwbaar, integer en solide (voor zover dat natuurlijk op een mens van toepassing kan zijn, wij zijn allemaal zwak en kwetsbaar, staan bloot aan een hoop verleidingen), helemaal dol op vele extreem saaie dingen, maar bovenal op "words, words, words" (kletsgraag), alleenwonend.

Circa vijf maal per jaar ga ik naar Spanje waar ik een huis heb, met 1 honderd en tienduizend negenhonderd en tachtig vierkante meter omvattend schitterend terrein, 311 meter boven de zeespiegel gelegen, met binnentuin en vijver, voor natuur, fantastische gastronomie

- uit en thuis -

(liever thuis dan uit, maar daar een heerlijke balans in , want een GOEDE maaltijd in een topzaak is in zekere zin ook altijd wel een 'kookles')

rustieke, levendige, kleurrijke boerenmarkten met prachtig AGF ,

= aardappelen, groenten, fruit........veelal eco en bio, zo van de tuinder, een fantastische luxe voor een bevlogen amateurkok.

Koken en gastronomie, dat DOE ik niet, dat BEN ik gewoon.

In de omgeving zijn in het wild bijna dertig verschillende soorten orchideeen enz enz enz enz enz te bewonderen waaronder het venusschoentje en de bijenorchis,

als amateur-veldbioloog is de hobby dus NIET kweken, plukken, in vaas of pot op schoorsteenmantel en vensterbank plaatsen, maar genieten van hun immense exotische schoonheid in de vrije velden.

Egel, hop, kraanvogel, kerkuil, ree, das en smaragdhagedis zijn (gelukkig) regelmatig waarneembaar.....

en mooier dan harpmuziek uit de hemel en engelengezang : in het voorjaar genieten van 'wildtzangh' zoals van dwergooruil, nachtegaal, wielewaal, sprinkhaanrietzanger en zevenslaper.......

wat een feest, genieten 'in de overtreffende trap'.

Met binnen handbereik meer dan 10 verschillende goede/ zeer goede restaurants o.a. met 1 , 2 en 3 Michelinsterren (16 / 20 tot en met 20 / 20 in die andere gerenomeerde gids)

waar ik graag ge-interesseerd gezelschap mee naartoe zou willen nemen, uit passie voor de gastronomie, die ik graag wil delen.

Een geluksdroom die ik o.a. nog gestalte zou willen geven, is een gezamenlijke trip naar de gastronomische, romantische kunst- en cultuurstad Parijs.

Barcelona ben ik nog nooit geweest.

Ook een trip naar de mystieke stad Praag met zijn prachtige musea (met o.a meesterwerken van Breughel, Rembrandt, Titiaan en een unieke collectie gothiek en impressionisten) staat op het verlanglijstje....

Liefst zou ik voor iemand willen zorgen (een niet-rokende betrouwbare lieve schat) die ook een tikkeltje voor mij kan zorgen en die kan omgaan met mijn talloze frustraties en die mij een beetje nektar en balsem kan geven voor de vele littekentjes op mijn gekommerde en gekwelde zieltje.

Hopelijk kunnen we enkele interesses delen en elkaar in zekere mate in vertrouwen nemen.

Ik zoek een lieve, knappe, reislustige, betrouwbare, intelligente, flexibele KLASSEVROUW met charme, stijl en een groot, gul, ja zelfs royaal ego-oppoets-karakter .

Dit delicate terrein betreed ik met een zekere schroom, maar je kunt nu eenmaal geen omelet maken zonder een ei te breken:

ik heb GEEN belangstelling voor dames die hun borsten hebben laten vergroten, hebben laten snijden in gezond vlees, m.a.w. GEEN opgespoten borsten, ook A, B, C-cup enz enz, allemaal erg mooi en leuk in mijn ogen, jezelf blijven = wat je ECHT mooi maakt.

Alle reacties zijn vreselijk welkom, absoluut helemaal dolletjes vind ik ook die leuke, supergezellige hartjes.

O ja volgens 'jeechteleeftijd' ben ik, mede gezien mijn rustige en huiselijke karakter ongeveer 167 jaar oud.

Om een lang verhaal NOG langer te maken zoek ik dus: 'een net meisje dat het goed met me meent'.

Lieve mensen, het is toch niet te geloven. Ik ga Guillaume even fileren aan de hand van zijn profiel: 
Hij schrijft: Ik ben een bijzondere man,
Het is toch wel zeer zelfingenomen zoiets over jezelf te schrijven. Mocht het jullie ontgaan zijn, ik ben een bijzondere vrouw ")),
Hij schrijft: 1 honderd en tienduizend negenhonderd en tachtig vierkante meter
Duidelijk is dat de vrouwelijke helft op RP geacht wordt diep onder de indruk te raken van deze voluit geschreven vierkante meters.
Hij schrijft: prachtig AGF ,= aardappelen, groenten, fruit........
Tja, wij meisjes weten natuurlijk niet waar zo'n afkorting voor staat. Dat moet ons uitgelegd worden. En wij weten natuurlijk van geen Google af. Altijd achter het aanrecht gestaan en áls we buiten komen is dat om de was te bleken. Maar goed dat Guillaume zo aardig is het ons uit te leggen.
Hij schrijft: Koken en gastronomie, dat DOE ik niet, dat BEN ik gewoon.
Hier schieten woorden tekort. Hoewel.... hahahahahahahaha.
En wat er dan komt, ik ben blij. Eindelijk iemand die aanvoelt waarom ik op een relatiesite sta. Om voorgelicht te worden over de flora en fauna van Spanje. Wat een aanwinst, die Guillaume. Wat een zegen voor de mensheid. Hij houdt ons op de hoogte van het wel en wee van het venusschoentje en de bijenorchis, de egel en het hop en niet te vergeten de smaragdhagedis. Vooral die laatste heeft mij altijd geïntrigeerd, wat ben ik blij er nu iets over te horen. Trouwens, de dwergooruil, de zevenslaper en wat hoor ik daar?? Nootje_klein_blauwDaar horen wij de wiehiehielewaal....Nootje_klein_blauw En dan zegt men in het programma Opgelicht dat relatiesites tamelijk duur zijn. Hoezo duur? Als je dit allemaal krijgt?
Opnieuw gaat Guillaume ons onwetende dames iets uitleggen onthoud_dit, namelijk het volgende: als amateur-veldbioloog is de hobby dus NIET kweken, plukken, in vaas of pot op schoorsteenmantel en vensterbank plaatsen. Dat je het maar weet.
Hij schrijft: waar ik graag ge-interesseerd gezelschap mee naartoe zou willen nemen, uit passie voor de gastronomie, die ik graag wil delen.
Je zal die dag nou net zin hebben in een boterham met gebakken ei of een pannenkoek.
En kijk, Guillaume gaat ons vrouwelijke onnozelaars nog iets uitleggen: stad Praag met zijn prachtige musea (met o.a meesterwerken van Breughel, Rembrandt, Titiaan en een unieke collectie gothiek en impressionisten).
Hoe kunnen wij vrouwen dat nu ook weten, altijd achter het aanrecht gestaan. Gelukkig is er iemand als Guillaume voor wie het niet te veel is ons onwetenden bij te spijkeren.

Guillaume wil graag voor iemand zorgen maar daar wijdt hij slechts zeven woorden aan. De zorg voor hem daarentegen, die wordt beschreven als 'een tikkeltje 'zorg', krijgt 36 woorden. Het is ook nogal wat, talloze frustraties, nektar en balsem voor de vele littekentjes op zijn gekommerde en gekwelde zieltje. Ga d'r maar aan staan.
En zou hij van zijn toekomstige geliefde met het door hem gewenste ego-oppoets-karakter verwachten dat ze zijn opgeblazen ego nog groter maakt? Kan dat? Komt het dan niet langzaam los van de grond? Zoveel gebakken lucht? In één mens?
Hij schrijft: Alle reacties zijn vreselijk welkom. Nou, de mijne niet, die vindt hij helemaal niet dolletjes en dat laat hij weten. Wacht maar af.
Bij 'Mijn hobby’s' heeft Guillaume geschreven: slap lullen (favoriete gespreksonderwerp ikzelf).
Zo zie je maar, er zijn mannen die vooraf meedelen dat ze uitsluitend en alleen over zichzelf kunnen praten, ik had hiervoor toch al behoorlijk allergisch moeten zijn na Perry en Argentijn en nog een stuk of wat narcisten. Maar nee hoor, ik zag het niet. Nu pas, nu zie ik wat er staat.
Bij 'Eten' heeft Guillaume geschreven: ik ben NIET voorgecuisineerd-industrieel-instant-blik-diepvries-margarine-potje-pakje-zakje-tolerant, maar wil ambachtelijk bereid kwaliteitsvoedsel
Daar ga ik met mijn pannenkoekenwens.

Natuurlijk kan ik de meeste profielen moeiteloos op deze manier fileren, normaal gesproken doe ik dat niet. Dit profiel echter vraagt er om. Wat is die man vol van zichzelf. En waarom zie ik dat nu pas en niet toen ik zijn profiel voor het eerst las? Toen schreef ik hem:

Goedemorgen Guillaume,
Misschien wil je eens een heerlijke maaltijd voor mij maken als je op weg gaat naar Spanje? Ik woon in Zeeland, daar kom je langs (nou ja, het kan) of ga je vliegen?
En Parijs, ach dat is hier vandaan maar een eindje ")).
Je bent nog nooit in Barcelona geweest, moet je beslist eens doen. Ik was er wel maar heb me laten ontgaan wat ik het liefst wilde zien, het Miromuseum. 
En Praag is prachtig, ik heb er slechts een paar dagen doorgebracht op weg naar huis van een vakantie in Tsjechië maar vind het één van de mooiste steden.
Nu lijkt het alsof ik heel wat heb afgereisd in mijn leven, het tegendeel is waar.
Ik val zeer zeker onder de termen niet-rokende betrouwbare lieve schat. Maar kun jij ook helend zijn voor mijn littekentjes?
Ik heb bij bol.com gezocht naar het boek Schaamteloos genieten. Alleen al de intrigerende titel maakt me nieuwsgierig. Helaas, het boek is daar niet te vinden.
Tjonge, jonge, ik ben een filmliefhebber maar 5000?? Dat is veel!
groetjes en een heel fijne zondag,
Anja.

Kijk, dat vind ik een leuk bericht. Duidelijk is dat ik het profiel gelezen heb, ik pak er een paar punten uit, ik refereer aan wat dingen. Da’s nog es wat anders dan: 'ik vind je profiel leuk. Zullen we msnen.' Maar daar wil ik dan wel antwoord op en dat doet Guillaume niet, hoe dolletjes hij het ook vindt. Ik schrijf hem dus nog eens:

Hallo Guillaume,
Op 16 oktober zond ik je een berichtje. Jij hebt daar niet op geantwoord.
Misschien verkeer je in de veronderstelling dat de normale fatsoensnormen niet hoeven te worden gehanteerd omdat internet een anoniem medium is? Wat mij betreft vergis je je dan. Ik vind het hoogst onfatsoenlijk
Hoe moeilijk kan het zijn om even terug te mailen dat je geen interesse hebt met mij in contact te komen. Kleine moeite, maar in ieder geval getuigend van fatsoen.
Door dergelijk gedrag zakt mijn beeld van de mannen die de relatiesites bevolken nog verder en geloof me, erg glorieus was het al niet. En jij behoort tot mijn generatie, waarvan ik altijd nog denk dat er aan de opvoeding niet veel heeft gemankeerd. Blijkbaar kun je dat laten vallen op het moment dat iets anoniem wordt.
Hoe dan ook, uiterst teleurstellend dat mensen aan hen gerichte mails negeren en onbeantwoord laten. Ik dacht selectief te zijn geweest in wie ik schreef, gelet op opleidingsniveau bijvoorbeeld. Helaas laten zelfs mensen met een behoorlijke opleiding de normale omgangsvormen los op het moment dat een nickname hun identiteit afdekt.
Jammer.
Ten tweede: wat moet een man als jij met een vrouw? Tsja, dat is nog pijnlijker. Dat kan alleen maar tot rampen leiden. Een man die niet eens de zorgvuldigheid betracht die tussen mensen gebruikelijk is. Poor woman.
Ten derde: je praat in je profiel over klasse en stijl. Zou je dan niet eens beginnen met een cursusje, zodat je dat zelf ook in huis hebt?
Anja.

Tja, af en toe heb ik er genoeg van, meer dan genoeg zelfs, en ik kan inmiddels lelijk doen zonder me daar schuldig over te voelen. Integendeel, het voelt meer dan prima.
Voor zo'n bericht komt Guillaume uiteraard wel uit zijn stoel. Dat pikken mannen niet. Hoe durf ik! Guillaume probeert zijn antwoord te verpakken in sarcasme. Het deert mij niet.

Dag lieve Anja, prachtig mooi mens, goedemorgen,
Jouw openhartige brieven - waarvan je van je hart gelukkig géén moordkuil maakt - hebben mij Heel Zeker verblijd en geroerd, zeer zeer veel dank daarvoor.
Je openheid kan ik zeer waarderen
Ik voel mij schuldig tegenover jou en tegenover mezelf omdat ik niet eerder aan jou heb geschreven
- de redenen zal ik je maar niet noemen omdat die niet interessant zijn -
(een laptop die kennerlijk een soort slakkensoep had gegeten met uitgevalleen functies van 'verzenden' en 'concept opslaan' zware werkdruk, gedoe rond mijn gezondheid enz enz enz enz )
Oordeel dus aub over zaken waarvan je van de hoed en de rand weet - je kent mijn niet en weet maar héél weinig van mij - zoveel dingen die je DENKT te weten: in alle gevallen sla je de plank volledig mis.
Je verhaal doet mij wat denken aan het oude voormalige Joegoslavië: de armoedige gewoonte om NIET te praten met elkaar, maar net zoals Anja: grijpen naar de wapenen plus in cadeau-verpakkking een ordinaire scheld-partij
Over beschaving en goede manieren gesproken......Ieder mens heeft natuurlijk recht op een eigen mening - niets zeggen kan misschien soms meer zeggen dan wel wat zeggen -
Mijn allerbeste wensen en veel dank, zonnige vrolijke groeten van een lichtelijk excentrieke Amsterdammer, schoolmeester, idealist, wereldverbeteraar, die net als Anja de mensen zo nu en dan ook zo graag als een aartspriester de les leest.
Guillaume.

Ja, ja, Guillaume, je bent geweldig. Dat weten we nu wel.
Stiekempjes heb ik hier veel lol in. Wat ik treurig vind is dat laptops en computers het zo massaal begeven. Ik heb dat nooit, mijn computer doet het gewoon, die stopt pas wanneer het definitieve einde daar is, zo eens in de vijf, zes jaar. Bij de mannen van relatiesites echter zijn computers voortdurend aan het kwakkelen. Vooral als je ze laat weten dat ze je mail hadden behoren te beantwoorden. Het ligt altijd aan de computer. Wat jammer nou, zoveel malheur. Moeten daar niet eens kamervragen over gesteld worden?
Ik schrijf Guillaume terug want, zoals gezegd, ik heb hier lol in.

Waar Guillaume, vind je in mijn mail iets dat kan worden aangeduid als een ordinaire scheldpartij???
Ennuuuh....: Je verhaal doet mij wat denken aan het oude voormalige Joegoslavië: de armoedige gewoonte om NIET te praten met elkaar, maar net zoals Anja: grijpen naar de wapenen plus in cadeau-verpakkking een ordinaire scheld-partij
L
ijkt mij niet, Guillaume. Ik sprak met jou, stuurde je een leuke mail, deed daar moeite voor, stak er energie in. Jij daarentegen hanteert, in reactie daarop, de armoedige gewoonte om niet te praten. Oké, je greep niet naar de wapenen, maar dat deed ik evenmin, ik spreek opnieuw zelfs.
En omdat bij relatiesites maar een kwart van de mensen reageert op een mail (zie het verslag van een onderzoek naar dergelijk gedrag in het boek van Tanja de Wit) en ik dit oorverdovend onfatsoenlijk vind, reageer ik daar tegenwoordig op.
Fijne zondag, Anja.

Guillaume, maar dat hadden we al uit zijn profiel kunnen opmaken, wil uiteraard het laatste woord hebben. Dat mag, ik hoef dat niet zo nodig. Als onderwerp heeft hij gekozen: wat ter wereld is er machtiger en machtelozer dan het woord. Poëtisch wel, die Guillaume ")).

Je OORDEELT !!!!!
Zegt in je eigen woorden dat je dat enz enz enz enz enz
Je weet NIETS van de ander, geef een ander de kans- zonder eerst je mening te geven - om wat uit te leggen
Ik begrijp niet dat ik na een laptop-storing van ruim één week - ik kon NIET reageren - ik allemaal boze en in mijn ogen erg domme onzin- mailtjes kreeg, allemaal van één kant gezien..
Wens je veel zon en wat meer relativeervermogen en nuance.
Ik zou hier veel meer over kunnen zeggen maar mijn ervaring is dat de uitleg, uitleg en uitleg toch niet wordt gelezen, begrepen en ter harte genomen.
De menselijke natuur is er niet op gemaakt om te luisteren en te begrijpen, maar, helaas: je mens wil begrepen WORDEN
het leven is dus hard, wreed en medogenloos
alle goeds,
guillaume

Hier laat ik het bij. Hoewel ik het nooit had kunnen denken, krijg ik echt plezier in het kruisen van de digitale degens.

Even naar de boven geplaatste onthoud_dit. Alweer een man die mij iets wil uitleggen. Een vriendin zei onlangs: 'Op het moment dat een man mij iets wil gaan uitleggen, loop ik meteen weg.' Dat klinkt drastisch maar echt, mannen die ons altijd maar weer van alles willen uitleggen, pffff.
En ja, misschien is wat meer relativeringsvermogen en nuance iets wat ik mij zou moeten aantrekken. Maar…. dat doe ik niet. Ik heb beide eigenschappen voldoende in huis, ik spreek ze alleen niet meer altijd aan. Dat is veranderd sinds mijn lidmaatschap van relatiesites, wat me bakken vol losers van het slag Guillaume oplevert. Juist zo'n man als Guillaume die zichzelf zo geweldig vindt, kan uiteraard niet met tegenspraak of commentaar omgaan.

Het verhaaltje is nog niet uit. In mijn profiel op RP heb ik Manboel genoemd als een leuke site en het advies gegeven de site te lezen. Dat heeft Guillaume gedaan. En dan..... ontvang ik een mailtje van Guillaume over Manboel, hij heeft geen idee dat we al eens geschreven hebben.

19 maart 2010
Goedenavond, zéér bijzondere dame,
Heel aandachtig heb ik meerdere malen een geweldig goed een-lach-en-een traan-verslag van jou gelezen, extreem goed en vol vuur geschreven......de belevenissen hebben mij verblijd en geroerd, zeer veel dank daarvoor.
Het is niet alleen humorvol, degelijk, integer, gezellig, highly personal, bezonnen en nog veel meer maar bovenal: zéér onderhoudend.
Daarmee heb je waarlijk een meesterschot gelost, als boek uitgegeven zou dat HEEL ZEKER een groot succes worden, vooral ook het hoge artistieke pijl ervan trof mij, m.i. woont in jou een groot kunstenaar.
Een paar woorden over mezelf: ik loop hier al geruime tijd met heel heel veel woorden met Guillaume te leuren, in de hoop iemand tegen te komen die werkelijk van me houdt en me waardeert.
Ook het gigantische genoegen mogen smaken van enkele dates, ik moet je in grove eerlijkheid zeggen: wat een prachtig mooie mensen heb ik al ontmoet.
Wellicht is PR voor mij een modern balboekje, een balmaskee, en een zegenrijke uitvinding.
Alle goeds, mijn allerbeste wensen, zonnige vrolijke groeten van een autistische, licht excentrieke 'jager ZONDER wild op het oog' maar desondanks toch dansende, zingende en springende dooor het leven gaande,
guillaume

Ik schrik me verloren van dit mailtje. Ik heb over niemand zo lelijk gedaan als over Guillaume en juist hij moet op Manboel terecht komen. Gelukkig had ik Guillaume pas de dag voor zijn boenstaande mailtje op de site gezet, ik zet zijn verhaal met spoed op depubliceren. Jammer, maar komt nog wel.

Nu, juni 2010, publiceer ik zijn verhaal alsnog. Hij zal toch niet nog een keer hier terecht komen?